Al jaren wordt Rob van Hoek geïnspireerd door het landschap. Patronen, lijnen, ritme, vlakken, maar ook braak, groen en gemaaide velden. Een bomenrij langs de weg of eenzame boom op een akker. Het cultuurlandschap is zijn grootste inspiratiebron. En natuurlijk de horizon en het schouwspel daarboven, wat de ruimte en de sfeer in belangrijke mate bepaald.

Opvallend is dat hij in zijn schilderijen niet standaard een lineair perspectief toepast. Soms wel, maar vaak zien we een vogelvluchtperspectief of een platte weergave van de ruimte. Maar meestal worden deze invalshoeken gecombineerd, om zo de compositie van het schilderij te bepalen. Details kunnen hierdoor een totaal ander belang krijgen; hij voelt wat dit betreft ook veel verwantschap met naïeve schilders. Zelf zegt hij dat hij hier volkomen opportunistisch in is, uiteindelijk is het karakter en de compositie van het schilderij bepalend. 

Over zijn technische verwerking zegt hij: 

Op het doek brengt Rob met de kwast ongeveer 5 á 6 grondlagen aan en wel zodanig, dat er een mooie structuur van kwaststreken ontstaat. Het is behoorlijk tijdrovend, maar voegt wat sfeer betreft veel toe aan het schilderij. Het schilderen zelf gebeurt met olieverf gemengd met Liquin en een beetje Cold Wax Medium. 

Rob schildert met vrij grote platte penselen, voor de detaillering gebruikt hij de achterkant van een penseel, wattenstaafjes, keukenpapier, alles wat geschikt is om de juiste lijnen, vormen of vegen te krijgen. Het gebruik van de bijenwas is hierbij een voordeel, de verf is wat dikker en dit werkt veel prettiger.